2. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2016 tarihli ve 2016/237 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, katılana ait iş yerinden hırsızlığa teşebbüs etmesi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 35, 31/2, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 151/1, 31/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2016/35 Esas, 2016/303 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 35, 31/2, 62, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 4 ay 3 gün hapis, 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 01.11.2021 tarih 2021/12987 Esas, 2021/18081 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmamasından dolayı hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/670 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 35, 31/2, 62, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50 maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 4 ay 3 gün hapis, 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafii dilekçesinde, sadece hükmü temyiz ettiğini ifade etmiştir.

1.07.01.2016 günü gece saat 02:50 civarında, bir iş yerine girmek isteyen şahıslar olduğu ihbarı üzerine olay yerine intikal eden polis ekiplerinin, bir lokantanın kapısının zorlanarak açılmış olduğunu tespit ettikleri, iş yeri içerisinde suça sürüklenen çocuğun, yanında temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar Savaş ve Veysel ile birlikte yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun üst aramasında 2 adet tornavida ve 1 adet demir kesme makası ele geçtiği, iş yerinde yapılan araştırmada çalınan bir eşyanın olmadığının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun ifade ve savunmasında suçlamaları kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/670 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.