7. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikâyetçi ... vekilinin 29.09.2020 havale tarihli dilekçesi ile davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, İlk Derece Mahkemesince bu isteği karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şikâyetçi ...'nin davaya katılmasına karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2011 tarihli ve 2010/242 Esas, 2011/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca 10 ... hapis ve 3000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın yokluğunda verilen bu kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35 inci maddesi uyarınca sanığa tebliğe çıkarılarak 29.07.2011 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

2.Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2019/418 Esas, 2022/27 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca 10 ... hapis ve 3000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/1758 Esas, 2022/1527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmadan, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine şeklinde hükmün düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın istinaf dilekçesini yasal süresi içerisinde vermediğine, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen düşme kararının hukuka aykırı olduğuna ve yerel Mahkemece katılma talepleri hakkında bir karar verilmediğinden katılma talebinde bulunduklarına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

KOM Şube Müdürlüğü ekiplerince, 22.06.2009 tarihinde sanıklar ... ve Ferhat Türkoğlu'nun içinde bulunduğu ve durumundan şüphelenilen 21 .. .62 plakalı kamyonetin durdurulması üzerine, kamyonet içinde 300 adet Ariel, 8 adet Omo Matik ve 8 adet Alo Ultra markalı 6'şar kilogramlık marka taklidi deterjanların sanıklar tarafından sevk edildiği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda sanık ...'in şikâyetçilerin marka hakkına tecavüz ettiği sabit görülerek mahkûmiyetine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanığın en son bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine bu defa aynı adrese 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca tebligat yapılmak suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleştirilmiş ise de, sanığa kararın tebliğe çıkarıldığı adrese daha önce usulüne uygun şekilde yapılmış tebligat bulunmadığı, 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre aynı adrese daha önceden usulüne uygun tebligat yapılmış olması koşuluyla sonraki tebligatların bu adrese çıkarılabileceği gözetilmeden yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın henüz kesinleşmediği, sanık hakkındaki dava zamanaşımının durmadığı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi başlamadığı için de denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel Mahkemece verilen 17.01.2022 tarihli ve 2019/418 Esas, 2022/27 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukukî değerden yoksun olduğu, hukukî değerden yoksun olan mahkûmiyet kararlarının dava zamanaşımını kestiğinden söz edilemeyeceği, dava zamanaşımını kesen son işlemin sanığın 13.04.2011 tarihli sorgusu olduğu kabul edilerek sanık hakkında dava zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken hükmün açıklanması ile mahkumiyet kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğu ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine, suça konu eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, 25.05.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmediği, zira dosya kapsamında 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat çıkarılan adrese daha önce usûle uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmadığı ve bu nedenle gerekçeli karar tebligatı usulsüz olduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar kesinleşmeyip denetim süresinin başlamadığı gözetilmeden, denetim süresinde suç işlendiğinden bahisle yeni esasa kaydedilen dosyada sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun'a aykırıdır.

Öte yandan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının da durmadığı gözetildiğinde, suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, sanığın savunmasının alındığı 13.04.2011 tarihinden ilk derece Mahkemesinin hükmün açıklanmasına karar verdiği tarihe kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/1758 Esas, 2022/1527 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.