7. Ceza Dairesi

2.Sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2013/260 Esas, 2014/439 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sonuç itibarıyla 2 yıl 1 ... hapis ve 3.000,00'er TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2018/2599 Esas, 2021/888 Karar sayılı ilâmıyla, sanık ... hakkında mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, sanık ... hakkında ise suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) ilgili hükümleri uygulanarak sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/913 Karar sayılı kararıyla; Sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmikinci fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri gereğince hapisten çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suç eşyalarının müsaderesine karar verilmiştir. Sanık ... hakkında ise atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.02.2023 tarihli ve 2022/127306 sayılı, kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, süre tutum dilekçesi mahiyetinde olduğu anlaşılmıştır. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde yapılan bir ihbarda; kargo kutuları içerisinde çok sayıda kaçak sigara taşınacağı bilgisi alınması üzerine, kargo merkezinde bulunan kolilerde usulüne uygun olarak yapılan aramada; göndericisi sanık ..., alıcısı sanık ... olan 2 adet koli içerisinde toplam 123 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Sanık ... bozma öncesi savunmasında, diğer sanığın kardeşi olduğunu, kendisinden içmek için sigara istemesi üzerine tezgahçılardan toplam 30 karton sigara biriktirip ona gönderdiğini, ticari bir amacı olmadığını beyan etmiş, bozma sonrasında ise önceki savunmalarını tekrar ederek, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini ancak kendisine bildirilen bedeli ödeme gücü olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır. 3.Sanık ...'in bozma öncesi savunmasında, sanık ...'in ağabeyi olduğunu, ...'den kendisine sigara göndermesini istemediğini, bu durumu sigaralar yakalandıktan sonra öğrendiğini, böyle bir gönderiden haberi olmadığını beyan etmiş, bozma sonrasında ise savunması alınmamıştır. 4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya içerisinde olup, suça konu sigaraların gümrüklenmiş değerinin pek hafif değer kapsamında kaldığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmü Yönünden; Sanığın yargılama konusu eylemi için 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. B. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmü Yönünden; 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/913 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, B. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/913 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi.