7. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E (Hükmün açıklanması)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.(Kapatılan) 6. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 20.10.2011 tarihli ve 2011/1063 Esas, 2011/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 6. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 20.10.2011 tarihli ve 2011/1063 Esas, 2011/405 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 24.04.2013 tarihli ve 2013/642 Esas, 2013/633 Karar sayılı ilamı ile; Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün “...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 6. Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 04.10.2013 tarihli ve 2013/1478 Esas, 2013/817 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 02.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 02.12.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 02.03.2014 tarihinde kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçunu işlediğinin İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/639 Esas, 2015/695 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2017/718 Esas, 2018/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan, (Kapatılan) 6. Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 04.10.2013 tarihli ve 2013/1478 Esas, 2013/817 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; Türk Silahlı Kuvvetlerinin birçok kışlasında ve birliğinde izin tecavüzüne ceza verilmediğine ve geçerli mazeretinin bulunduğuna ilişkindir.

1.Askerlik görevini yapmakta olan sanığın, 27.5.2011 tarihinde saat 18.50’de dört gün yol süresi verilerek 10 gün süre ile memleketi İzmir’e gönderildiği, 10.6.2011 tarihinde Birliğine katılması gerekirken, yasal bir mazereti olmaksızın izin süresini geçirdiği, 19.6.2011 tarihinde saat 16.45’te kendiliğinden geldiği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; Aydın'a çalışmaya gittiğini, ailevi sorunlarının olduğunu, madde bağımlısı olduğunu, sorunlarını hallederek birliğine döndüğünü, bozma ilamına uyulmasını istediğini, lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Yargılama aşamasında usulüne uygun olarak dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişi mütalaasında; sanığı muayene ettiğini, adli dosyalarını incelediğini, cezai ehliyetinin tam olduğunu değerlendirdiğini, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinden istifade edemeyeceğini, askerliğe elverişliliğinin tespiti açısından müşahadesine gerek olmadığı kanaatine vardığını belirtmiştir.

4.Dosya kapsamında bulunan sanığa atılı suça ilişkin izin belgesi, sair tutanaklar, vak'a kanaat raporu ve mevcut belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

5.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/639 Esas, 2015/695 Karar sayılı kararı dosya kapsamında mevcuttur.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; Kıt'asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeyen askeri şahısların aynı Kanun'un birinci fıkrasında yazılı olduğu şekilde bir yıldan üç yıla kadar hapsolunacağının hüküm altına alınmış olması karşısında sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58’inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

3.Sanık tarafından izin süresinde çalışmaya gittiği, ailevi ve ekonomik sorunları olduğu şeklinde mazeret olak ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine ... tutulabilir nitelikte olmadığı dikkate alındığında; Mahkemece suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 10.06.2011-19.06.2011olarak yazılması gerekirken 19.06.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

5.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

6.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2017/718 Esas, 2018/28 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.