4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacılar vekili; 02.07.2012 tarihinde davalılardan ...'un sevk ve idaresindeki, diğer davalı ...’nın işleteni olduğu aracın yaya olan davacılardan ...’ya çarparak yaralanmasına sebep olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik davacılardan ... için 1.000,00 TL, ... ve ... için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi, ... için 10.000,00 TL, ... ve ... için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 35.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

1.Davalı ... vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

2.Davalı ... davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin 29.01.2016 tarihli 2013/561 E., 2016/58 K. sayılı kararıyla; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacılardan ... için 325,00 TL, ... için 325,00 TL, ... için 325,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve davalı ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili ile davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 14.11.2019 tarihli 2018/1187 Esas- 2019/5291 Karar sayılı kararı ile "... Davaya konu kazada, olay tarihi, davacı ...’nun yaralanma derecesi, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekir....Olay tarihindeki yasal düzenleme ve Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatları dikkate alındığında mağdurun yakınları sadece ölüm ve ağır bedensel zarar halinde manevi tazminat isteminde bulunabileceğinden, davacı ...’nun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğundan davacılar ... ve ... yararına manevi tazminat istemlerinin reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir." şeklinde gerekçe ile hükmün bozulmasına; davacılar ... ve ...’nun tüm, davacı ... ve davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maddi tazminat talebi yönünden; Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2018/1187 Esas- 2019/5291 Karar sayılı ilamıyla bozmaya konu yapılmamış olması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talepleri yönünden; 3.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 02.07.2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Belediyesinden alınarak davacı ...'ya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 3.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 02.07.2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sürücü ...'tan alınarak davacı ...'ya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacılar ... ve ...'nun manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...

vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan kusur raporunun hatalı olduğunu, olay yerinde inceleme yapılmadan rapor düzenlendiğini, davalı Belediyenin personelinin sorumluluğunu yerine getirdiğini, davacı ...’i hastaneye götürdüklerini, davacı ...’in kazada yaralanmadığının hastanede tespit edildiğini, manevi tazminat talebinin reddi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 02.07.2012 tarihinde davalı belediyenin işleteni, diğer davalının sürücüsü olduğu aracın, davacı yayaya çarpması sonucu maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü ve 56 ıncı maddesi.

3.Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.