11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/486 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, suça konu belgenin aldatma kabiliyetinin olmadığına, belgeyi kullanmadığına, lehine olan hususların uygulanmamasının yanlış olduğuna ilişkindir.

1.Kolluk görevlilerince yapılan kimlik kontrolü sırasında, sanığa kimliğinin sorulması üzerine sanığın suça konu fotoğrafı değiştirilmiş sahte nüfus cüzdanını vermesi biçimindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın atılı suçu ikrar ettiği, alınan bilirkişi raporunda, belgenin orjinal oldğunun, fotoğrafın değiştirildiğinin, yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyetinin bulunduğunun bildirildiği; Mahkeme tarafından yapılan gözlemde belgedeki sahteciliğin aldatma kabiliyetinin bulunuğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, bilirkişi raporu, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediği kabul ederek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, tekerrüre esas alınabilecek birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2007 kesinleşme ve 28.02.2013 yerine getirme tarihli 2004/421 Esas, 2005/352 Karar sayılı 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/120 Esas ve 2012/44 Karar sayılı 4 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün esas alınması hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle ...

24.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/486 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (4) numaralı paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın, Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2007 tarihinde kesinleşen, 28.02.2013 tarihinde yerine getirilen, 2004/421 Esas ve 2005/352 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinini altıncı ve yedinci maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve (6) numaralı paragrafının çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 2015/15135 sırasında kayıtlı sahte nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.