5. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 27.01.2014 tarihli ve 2013/60350 Soruşturma, 2014/1528 Esas, 2014/616 numaralı İddianameyle sanık hakkında zincirleme tefecilik ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi; 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ile hak yoksunluğu uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2014/151 Esas, 2014/615 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik ve tehdit suçlarından ayrı ayrı beraatine hükmedilmiştir. 3. O yer Cumhuriyet savcısı ve katılanların temyizi üzerine hükmün, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/2814 Esas, 2020/2626 sayılı Kararı ile eksik incelemeyle sanığın beraatine karar verildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/580 sayılı Kararı ile sanığın üzerine atılı tehdit suçundan beraatine, tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 416 tam gün karşılığı 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, tefecilik suçunun unsurlarının oluşmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, ...'a kazanç elde etmek amacı ile faiz karşılığı ödünç para verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın üzerine atılı tefecilik suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/2814 Esas, 2020/2626 sayılı Kararı ile sanığın savunmasında kabul ettiği üzere borç verdiği parasal miktar ile suçtan zarar görenin beyan ettiği miktarlar arasındaki farkın sebebinin suçtan zarar gören ve sanığa açıklattırılarak hangi beyana üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiğinden bahisle beraat hükmünün bozulması üzerine yapılan yargılamada sanığın savunmasının alınması ile yetinilip şikayet dilekçesinde ve bozma öncesi duruşmada 6.000 TL borç aldığını beyan eden ...'ın beyanları alınmadan iddianamede yer alan 60.000 TL aldığı iddiasının kabulü ile parasal miktar konusundaki çelişki giderilmeksizin ve hangi beyana üstünlük tanındığı açık olarak gerekçeye yansıtılmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması sureti ile bozma ilamının gereğinin yerine getirilmemesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/580 sayılı Kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.