Https://www......com/.... ve https://........wordpress.com adresli internet sayfalarında yayımlanan yazılar nedeniyle ilgilisi Binali Yıldırım ve E.. Y.. vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi isteminin kabulüne dair, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/03/2014 tarihli ve 2014/181 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin, İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli ve 2014/98 değişik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/05/2014 gün ve 36748 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2014 gün ve KYB. 2014-216633 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun’uıı 9. maddesinin 3. fıkrasında yer alan " İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir." ve aynı Kanun'un 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan " Hâkim, bu madde kapsamında vereceği erişimin engellenmesi kararlarını esas olarak, yalnızca kişilik hakkının ihlalinin gerçekleştiği yayın, kısım, bölüm ile ilgili olarak (URL, vb. şeklinde) içeriğe erişimin engellenmesi yöntemiyle verir. Zorunlu olmadıkça internet sitesinde yapılan yayının tümüne yönelik erişimin engellenmesine karar verilemez ancak, hâkim URL adresi belirtilerek içeriğe erişimin engellenmesi yöntemiyle ihlalin engellenemeyeceğine kanaat getirmesi hâlinde, gerekçesini de belirtmek kaydıyla, internet sitesindeki tüm yayına yönelik olarak erişimin engellenmesine de karar verebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, bahse konu sitelerde yer alan haberlerin basın özgürlüğü kapsamında kalmadığı, kişilik haklarını ihlal edici nitelikte olduğu, itirazın bu yönlerden reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;