7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1....

2.Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 10.05.2012 tarihli ve 2012/48 Esas, 2012/483 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 52 nci,53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine ...

2.Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/351 Esas, 2015/486 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/3356 Esas, 2021/2496 Karar sayılı ilâmıyla; "...Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesinde düzenlenen marka hakkına tecavüz suçu olması, 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında,

TCK'nın 2/1. ve 7/2. madde hükümleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1.02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2.Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve CMK'nın 231/8. maddesinde sayılan denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunun değerlendirilip, aynı maddenin 11. fıkrasına göre cezanın bir kısmının infaz edilmemesine, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulması mümkün ise de, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükümde kanuni zorunluluklar dışında (örneğin zamanaşımı, yaş küçüklüğü vs.) herhangi bir değişiklik yapma imkanının bulunmaması nedeniyle hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmedilen hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

3.TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına yer verilmemesi,

4.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı dikkate alınarak, suça konu ürünlerin müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5.19.11.2015 tarihinde açıklanan hükümde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre; 16.12.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararla verilen maktu vekalet ücreti mahsup edilerek ek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, açıklanan hükümde yeniden 2.200 TL’ye hükmedilmek suretiyle fazla vekalet ücreti tayin edilmesi,..." nedenleriyle bozulmasına sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

4.... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2021/176 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu taklit eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, ürünleri seyyar satıcıdan aldığına, taklit olduğunu bilmediğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

1.Şikâyet üzerine Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama ve el koyma kararına istinaden 20.12.2011 tarihinde sanığın ... yerinde yapılan aramada 694 adet ... markalı giyim ürününe el konulduğu anlaşılmıştır.

2.Dosyada mevcut 01.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünlerin orijinal olmadığı, marka taklidi yapılmış sahte ürünler olduğu ve eylemin marka hakkına tecavüz sayılan fiiller kapsamında olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

3.Sanık savunmalarında; suça konu ürünleri seyyar satıcıdan aldığını ve taklit olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulduğu, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca tanzim olunan, 2021/5528 sayılı Uzlaştırıcı Raporuna göre uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiş, hükmün açıklanmasına neden olan dosya kapsamında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda da uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

1.Sanığın ... yerinde usulüne uygun arama sonucu ele geçirilen ürünlerin, bilirkişi raporu ile marka taklidi olduklarının tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 50 nci maddelerinin uygulanması karşısında sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2021/176 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.