7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasınınn Düzenlemesine Dair Kanuna(4733 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 03.05.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 07.06.2012 tarihinde kesinleştiği akabinde sanığın 05.09.2012 tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli 2013/698 Esas, 2014/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği neticeten 1 yıl 11 ... 10 gün hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tasfiye konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.11.2019 tarihli ve 2015/26953 Esas, 2019/37521 Karar sayılı ilâmıyla; cezada alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında fazla ceza tayini, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi bakımından yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, müsadereye ilişkin karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekâlet ücreti tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2019/535 Esas, 2021/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği neticeten 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadere ve tasfiyeye ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebebi, 22.05.2012 tarihli tebligatın eline geçmediğine, lehine hükümler içeren değişikliklerin uygulanmamasına ve beraaatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Olay tarihinde trende yolcu olarak bulunan sanığa ait valizlerde Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/528 Değişik iş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada 166 paket pipo tütünü ve 36 paket puro ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında atılı suçu kabul etmemiştir. Bozma sonrası ise kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katı tutarı ödemeyeceğini beyan etmiştir.

3.Ele geçen kaçak eşyalara yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir. IV.GEREKÇE

1.Hükmün açıklanmasına esas alınan Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2012/543 Esas, 2013/531 Karar sayılı ilâmına konu, denetim süresinde işlenen suçun 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu olduğu, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı

Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un beşinci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla;Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2012/543 Esas, 2013/531 Karar sayılı dosyasında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı, uyarlama yargılaması neticesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmediği araştırılarak, neticesine göre 03.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonrası denetim süresinde suç işlenip işlenmediğinin yeniden değerlendirilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Ele geçen kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin ''pek hafif'' olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği de gözetilerek, hüküm tarihinde yürürlükte olan 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi nedeniyle;

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6545 ve 7242 sayılı Kanun'lar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla aynı maddenin beşinci, onuncu, yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek mahkemesince sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkûmiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, suça konu eşyaların müsaderesi hususunda karar verilmesi gerekirken müsadere hususunda karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2019/535 Esas, 2021/71 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.