4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davaının kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, yasal savunma sınırlarını aşmak sureti ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait balkonun yıkılması istemli davanın lehine sonuçlanması üzerine, kararın temyizi için davalı tarafından sunulan dilekçede; “…bahse konu balkonun yapımının üzerinden 28 sene gibi uzun bir sürenin geçmiş olması, davacının komşuluk ilişkilerindeki tutumunun duygusuz, saygısız ve tutarsız olduğunun göstergesidir…” şeklinde ifadelere yer verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, ilgili ifadelerin savunma sınırlarını aştığı gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davaya konu ifadeler, hak arama özgürlüğü ve yasal savunma sınırları dâhilinde ve eleştiri amaçlı kullanılmış ifadeler olup davacının kişilik haklarına saldırı mahiyeti taşımamaktadır. Mahkemece bu husus gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.