4. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ve verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, polislerin kendisini yaraladığının dikkate alınmadığına ve resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Görevli polis memurlarının olay günü kavga ihbarı üzerine olay yerine gittiklerinde sanığın "Seni buradan alacak polisin a... korum, gelin bizi alın, beni alacak polisi s..., benim oğlumu, beni alacak polisin a... korum." demek suretiyle polis memurlarına hakaret ettiği ve yumruk atmak sureti ile görevi yaptırmamak için direndiği, haklarında aynı suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanıkların da haklarında işlem yaptırmamak amacıyla görevi yaptırmamak için direndikleri, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık Temyizi Yönünden Görevli polis memurlarının aşamalarda değişmeyen anlatımları, olay tutanağı, tanık beyanları ve sanık savunması, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğine ve sanığın adli sicil kaydı dikkate alındığında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görüldüğünden sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Sair Yönlerden Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Sanığın birden fazla kişiyle birlikte görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.