Danıştay 4. Daire Başkanlığı

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2022/6995 E.  ,  2023/2248 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

KARŞI TARAF (DAVACI): … Tekstil Turizm Elektrik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle hazırlanan vergi inceleme raporu uyarınca, re'sen tarh edilen, 2007/1, 2, 5, 6, 7 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen firmanın,, davacıya düzenlediği faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak davacının, ilgili yılda 5811 sayılı Yasa uyarınca 60.713,50-TL'lik mahsubu gereken tutar bulunduğu, bu tutarın 15.069,99-TL'lik kısmının ilk kararda reddedilen tutardan mahsup edildiği geriye (60.713,50-TL-15.069,99-TL) 45.643,51-TL'lik mahsuba konu edilebilecek tutar kaldığı, iş bu kararda sahte olduğuna karar verilen fatura tutarlarının ise 95.310,50-TL olduğu anlaşılmakla bu tutardan mahsuba konu edilebilecek 45.643,51-TL'nin çıkarılması suretiyle geriye kalan 49.666,99-TL üzerinden hesaplanacak KDV ile kesilecek vergi ziyaı cezasının tasdikine, fazlaya ilişkin kısmının terkinine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ: … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4.Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,

5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.