Danıştay 4. Daire Başkanlığı

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2021/6636 E.  ,  2023/2434 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu uyarınca ihracatın gümrük çıkış beyannamesi ile yapılmadığından bahisle 2014/3-12 dönemlerine ilişkin tecil edilen gelir (stopaj) vergilerinin tahsiline yönelik düzenlenen … tarih ve …/…, … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının 2014 döneminde serbest bölgede üreterek elektronik veri transferi yöntemiyle ihraç ettiği yazılım programlarına ilişkin ürünlerin CD ortamında hazırlanarak fiziki mal olarak fiilen ihraç edilmemesinden dolayı ücret istisnasından yararlanamayacağına dair 2.121.444,13 TL verginin tahakkuk ve tahsil ettirilmesine ilişkin düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden 2014/3-12 dönemlerine ilişkin tecil edilen gelir stopaj vergilerinin tahsiline yönelik düzenlenen toplam 1.951.882,85 TL tutarındaki dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği, davacının 2012 yılı öncesinde yazılımlarının ihracatını CD ortamında yaparak gümrük çıkış beyannamesi ile tevsik etmekteyken, 29/02/2012 tarihli özelge talep formuyla idarenin görüşüne istinaden dava konusu dönemde serbest bölge işlem formu ile elektronik transfer yöntemi kullanarak ihracatlarını gerçekleştirdiği, ihracat teslimlerine ilişkin serbest bölge faaliyeti raporunda davacının 2014 yılında ürettiği ürünlerin %94'ünü ihraç ettiği ve satış tutarlarının gerçek olduğu belirtildiği, idarece sonraki tarihli değişik ile tebliğde gümrük çıkış beyannamesinin zorunlu olmadığı hallerde serbest bölge işlem formunun düzenleneceği yazılımın elektronik ortamda ihraç edilebileceği kabul edildiği, yasal olarak üretilen ürünlerin FOB bedeline ait döviz tutarının % 85'inden az olmamak üzere Türkiye'ye getirilmesi kaydıyla gelir vergisi stopajı teşvikinden yararlanılması mümkün bulunacağı düzenlemesine istinaden, istihdam ettiği personele ödediği ücretler yönünden ilgili dönem itibarıyla gelir vergisinden istisna olması gerekmekte olup, tecil edilen vergilerin terkin edilmesine ilişkin işlemde ve davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda da bahsedildiği üzere davacının 2014 yılında serbest bölgede üretilerek elektronik veri transferi yöntemiyle ihraç ettiği yazılım programlarına ilişkin1 Seri Nolu 3218 sayılı Kanunu Genel Tebliğinde yer alan ücret istisnasından yararlanmasının mümkün olmadığı, 2014 yılına ilişkin özelgeye istinaden de yazılımlarının CD şeklinde hazırlanarak fiziki mal olarak fiilen ihraç edilmesi gerektiği, elektronik veri transferi yöntemiyle ihracat teslimi yapılması halinde istisnadan yararlanılamayacağı, yapılan işlemler ile düzenlenen ödeme emirlerinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 03/05/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.