9. Hukuk Dairesi

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının Erzurum'a tayin edilmesini kabul etmeyip işe gelmediğini, bunun üzerine iş aktinin sona erdiğini, yaptığı fazla mesailerin karşılığının ödendiğini, zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin feshi usul ve yasaya uygun olmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı yine bir kısım fazla çalışma ücreti alacaklısı da olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında davacının aldığı ücret konusunda çekişme olmadığından, davalı işverenden ve ilgili Bölge Çalışma Müdürlüğünden (davacının şikayeti üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğünce yürütülen soruşturma nedeniyle) uyuşmazlık konusu döneme ait tüm ücret bordroları temin edilip, Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunda belirtildiği üzere fazla çalışma ödemesi olup olmadığı incelenerek ve bordrolardaki ücrete göre fazla mesai hesabı yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

3.Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiş ise de, alacağın varlığı tanıkla ispatlandığından hesaplanan fazla çalışma ücretinden takdiri indirim yapılmaması da hatalıdır.

4.Davanın ıslahından sonra davalının ileri sürdüğü zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.