Danıştay 3. Daire Başkanlığı

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2021/192 E.  ,  2023/1720 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacının yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının borç para verdiği şirketler nezdinde yapılan karşıt incelemelerde firma yetkililerinin alınan borç paralar karşılığında davacıya faiz ödemesinde bulunmadıklarına dair beyanda bulundukları, bir kısım şirketlerin işlerinin vekaleten davacı tarafından yürütüldüğünün vekaleti bulunan şirketler tarafından da beyan ve ifade edildiği, banka hesap bilgileri dökümüne ilişkin tablolarda yer alan işlem açıklamalarının bir kısmında işçilik ödemesi, sözleşme pulu, karar pulu, SGK ödemesi, malzemeciye ödeme, İSU giderleri, elbiseciye ödeme gibi taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu gösterir ibarelere yer verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinde bulunmak suretiyle faiz geliri elde ettiği hususu somut olarak ortaya konulamadığı anlaşıldığından, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla, 2015 yılında ticari ilişkisi bulunmayan şirketlere aynı yıl içerisinde muhtelif tarihlerde ve yüksek tutarlarda borç para verildiğinin tespit edildiği, mükellefin borç para verme işlemlerinin tefecilik faaliyeti kapsamına girdiği ve elde ettiği kazancın vergilendirilmesi amacıyla düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.