Danıştay 3. Daire Başkanlığı

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2021/183 E.  ,  2023/1633 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

KARŞI TARAF (DAVACI) : …İnşaat Mimarlık Mühendislik Yapı Malzemeleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU : …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacının, 2014 yılına ait indirimli orana tabi konut teslimlerinden doğan katma değer vergisi iade alacağının reddine yönelik işleme karşı açılan davada verilen karar uyarınca iadesi gerçekleştirilen tutar için katma değer vergisi iade alacağının ödenmesi gereken tarih ile ödeme tarihi arasındaki süreye tecil faizi ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair …tarih ve …sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı uyarınca tahsili hukuka aykırı bulunan ve iadesi gerçekleştirilen kısma, katma değer vergisi iade alacağının ödenmesi gereken 01/08/2015 tarihinden ödemenin yapıldığı 19/06/2018 tarihine kadar geçen süre için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tecil faizi oranında faiz hesaplanarak davacı şirkete ödenmesi gerektiğinden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Katma değer vergisi iadesinin Mahkeme kararına dayanılarak yapıldığı, kararda faize ilişkin hüküm kurulmadığından faiz ödenmesinin mümkün olmadığı, kararın dayanağı olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 5. fıkrasının iadesi gereken vergilerle ilgili olduğu, bu maddeye göre hüküm kurulsa dahi olayda yeminli mali müşavir tasdik raporunun onay tarihi olarak Mahkemenin iade karar tarihinin dikkate alınması gerektiği, bu tarihten itibaren süresi içerisinde düzeltme işlemi yapılarak iade işlemi gerçekleştirildiğinden iade edilen tutara faiz ödenmesinin mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 5. fıkrasında açıkça iade tarihinin belirlendiği, muacceliyetin bir kanun hükmünden doğduğu hallerde mahkeme kararının gerekli olduğundan bahsedilemeyeceği, iade için gerekli olan yeminli mali müşavir raporunun ve diğer bilgi ve belgelerin 2015 yılında idareye verildiği, buna rağmen üç yıl süreyle iade alması gereken tutardan mahrum kalındığı, yeminli mali müşavir raporunun kesinleşmesi veya hukuken askıda kalması gibi bir durumun mevzuatta düzenlenmediği, dolayısıyla mahkeme kararı ile kesinleşmesi şeklindeki ifadenin kanuni dayanağının bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.