23. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

I-Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere göre,

İlk derece Mahkemesi kararının sonucu itibariyle usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, HMK.'nın 353/(1)-b.1 ve 359/(3) maddeleri uyarınca davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan istinaf sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. II-Davacılar vekilinin istinaf itirazları yönünden; Dava, ortağı olduğu kooperatifin yönetim ve denetim kurulu üyelerinin eylem ve işlemleri nedeniyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini istemine ilişkindir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 59/3 maddesinde; "Yönetime veya temsile yetkili şahısların kooperatife ait görevlerini yürütmeleri esnasında meydana getirdikleri haksız fiillerden doğan zararlardan kooperatif sorumludur." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 98. maddesi yollaması ile uygulanması gereken 6102 sayılı TTK'nın 553. maddesi ise, "(1) Kurucular, yönetim kurulu üyeleri, yöneticiler ve tasfiye memurları, kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlarıyla ihlal ettikleri takdirde, (…) hem şirkete hem pay sahiplerine hem de şirket alacaklılarına karşı verdikleri zarardan sorumludurlar." hükmünü içermektedir. 6098 sayılı TBK’nın 49, 61 ve 62. madde hükümleri ile yukarıda anılan maddeler birlikte değerlendirildiğinde, yöneticilerin ve temsile yetkili şahısların zarar doğuran eyleminden dolayı, yöneticiler ve kooperatifin müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Bu nedenle, ortaklığın, yöneticilere karşı sorumluluk davası açmasının yanı sıra ortakların, kooperatife karşı maddi ve manevi tazminat davası açma hakları bulunmaktadır.

Buna göre davacı tarafça husumetin kooperatife yöneltilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığından,

İlk derece Mahkemesinin, "...husumetin anılan dönemdeki yöneticilere ve denetiçilere yöneltilmesi gerekli iken, varsa zararlardırıcı eylemlerin mağduru durumundaki (davalı) kooperatife husumet yöneltilmesi de doğru olmamıştır." gerekçesi isabetli olmamıştır. Bu durumda Dairemizce, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne,

HMK'nın 353/(1)-b.2. maddesi uyarınca,

İlk derece Mahkemesi kararının gerekçesinden yukarıdaki ibarenin çıkarılması suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir. III-Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca re'sen yapılan inceleme sonucunda; Dava dilekçesinde, dava konusu tazminat taleplerinin dayanağı, "16.02.2014-20.05.2017 arasında görev yapan davalı yönetim ve denetim kurulu üyelerinin kusur, kasıt ve ihmalleri nedeniyle uğramış olduğumuz zararlar" olarak sınırlanmış; Bu dönemde görev yapan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin zarara sebebiyet veren eylem ve işlemleri ise;

1.16.02.2014 tarihli genel kurulda 15.02.1999-31.12.2012 tarihleri arasında görev yapan yönetim ve denetim kurulu üyeleri aleyhine dava açılmasına karar verilmesine rağmen kooperatifçe Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/643 E. sayılı dosyası ile önceki yöneticiler aleyhinde açılan sorumluluk davasında, eksik bilgi ve belgeleri sunmamaları nedeniyle davanın usulden reddine sebebiyet vermeleri,

2.20.05.2017 tarihli genel kurulda 9. maddede, geçmiş dönemde görev yapan yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında açılacak davaların kaybedilme riski ve maliyetlerin yüksek olması nedeniyle, 16.02.2014 tarihli genel kurul kararının aksine, dava açılmamasına karar verilmesine sebebiyet vermeleri,

3.Aynı genel kurulda 10. maddede ise, gündem dışına çıkılarak, bazı kooperatif üyelerinin üye olmadıklarının kabulüne ve adlarına tahakkuk ettirilmiş olan aidat borçlarının silinmesine, üyelerden ... tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasının üyelik aidatlarının ödenmesi koşuluyla kabulüne karar verilmesine sebebiyet vermeleri, Olarak açıklanmıştır.

UYAP kayıtları kapsamından; davacılardan ... tarafından, 20.05.2017 tarihli genel kurulun 9. ve 10. gündem maddeleri ile alınan kararların iptali talebiyle davalı kooperatif aleyhine dava açıldığı, Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesinin 19.12.2018 tarih ve 2017/306 E., 2018/800 K. sayılı kararıyla; davacının dava konusu genel kurula katılmadığı, kararlarda yokluk ve butlan sebeplerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 12.07.2023 tarih ve 2019/953 E., 2023/1234 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, Dairemiz kararına karşı davacı tarafça temyiz yoluna başvurulmaması üzerine kararın 09.09.2023 tarihinde kesinleşmiş olduğu görülmüştür.

Bu durumda İlk derece Mahkemesince, davacılar tarafından tazminat istemine dayanak yönetim ve denetim kurulunun görev yaptığı dönem ile eylem ve işlemlerinin sınırlanmış olduğu gözetilerek 20.05.2015 tarihli genel kurulun iptali istemiyle açılan davanın sonuçlanmasının beklenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dava, önceki dönemlerde görev yapan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin eylem ve işlemlerine yönelik olarak açılmamış olmasına rağmen, önceki dönemlerle ilgili inceleme ve araştırma yapılması doğru olmamıştır. Ne var ki gelinen aşamada Dairemizce,

HMK'nın 355. maddesi uyarınca re'sen,

HMK'nın 353/(1)-b.2. maddesi uyarınca,

İlk derece Mahkemesi kararını gerekçe yönünden düzelterek, davalı kooperatifin önceki yöneticiler hakkında dava açılmamasına dair 20.05.2017 tarihli genel kurul kararının kesinleşmiş olduğu, davalı kooperatifin 16.02.2014-20.05.2017 arasında görev yapan davalı yönetim ve denetim kurulu üyelerinin usulsüz eylem ve işleminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.