4. Hukuk Dairesi

Davacı ... Müşteşarlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/06/2008 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; davalının, tasarruf teşvik hesabında biriken parasal haklarının ödetilmesi amacıyla, idare mahkemesi kararında belirtilen gerekçeyi de gözeterek hesapladığı tutar üzerinden ilamsız icra takibi başlattığı, Ankara 11. İdare Mahkemesi’nin 29.09.2006 günlü kararında; “...davacının parasal haklarının ödenmesi isteminin kabulüne, davacı adına açılan tasarruf teşvik hesabında biriken Devlet katkısı tutarı ile 4853 sayılı Kanun uyarınca hesaplanacak nema tutarının davalı idareye başvuru tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine...” karar verildiği, karar gerekçesinden davalının 6 yıldan fazla tasarrufta bulunup bu Yasa kapsamından çıkarken aylıklardan yapılan kesintileri aldığı, hesabında kalan tasarruf tutarının ise Devlet katkısı ve neması olduğu, kalan bu tutar için idari yargı yerinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda; davalıya 7.234.630 TL (yeni para birimi ile 7,23 TL) ödendiği, davalının 275,00 TL vekalet alacağı dışında talep hakkı bulunmadığı belirtilmiştir.

Davalıya 1996 yılında yapılan bu ödemenin, idare mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen davalının aylıklarından yapılan kesinti toplamı olup olmadığı araştırılmamıştır. Öte yandan, idare mahkemesi kararında belirtildiği biçimde, tasarruf teşvik hesabında biriken Devlet katkısının tutarı ile 4853 sayılı Yasa uyarınca hesaplanacak nema tutarının belirlenmesi ve bunun sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.