4. Hukuk Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2010/6841
- Karar No
- 2011/7871
- Karar Tarihi
- 05.07.2011
- Dava Türü
- Hukuk
- Hukuk Alanı
- Trafik Hukuku
- Karar Sonucu
- ONANMASINA
4. Hukuk Dairesi 2010/6841 E. , 2011/7871 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/07/2006 gününde verilen dilekçe ile ölümlü ve yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2.Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, ölümlü ve yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Davanın tarafları hakkında hükmedilecek vekalet ücreti, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10 ve 12. maddelerinde düzenlenmiştir. Davalı yararına reddedilen maddi tazminat miktarı üzerinden yürürlükte bulunan tarifenin 12. maddesi uyarınca 575,00-TL maktu vekalet ücretine ve yine reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden tarifenin 10. maddesi uyarınca karşı taraf yararına hükmedilen miktarı geçmeyecek şekilde 575,00-TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; mahkemece reddedilen miktar üzerinden nispi vekalet ücreti hesaplanarak davalı yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.