11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

1.Davacı vekili; müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabında bulunması gereken 40.000,00 TL'nin banka personeli ...'ün suistimali ile çekildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin avans faiziyle tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini 39.820,49 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya ait mevduat hesabından yapılan 1.000,00 TL'lik işlem dışındaki tüm işlemlerdeki imzanın davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya güvenerek ona imzalı boş makbuzları verdiği, dava dışı ...’ün davacıya sağladığı güven nedeniyle hesabına başka hesaptan her zamanki gibi nakit girişi yapılacağı kanısıyla davacının dava dışı banka çalışanından şüphelenmemiş olmasının da muhtemel olduğu, Yargıtay kararlarında da açıklandığı üzere davacıya kusur izafe edilemeyeceğine göre davacının hesap hareketleri incelenmek sureti ile hazırlanan bilirkişi raporunda hesabı yapılan 39.820,49 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 22.09.2022 tarihli ve 2021/3761 Esas, 2022/6201 Karar sayılı kararıyla, davacı beyanları doğrultusunda hazırlanmış ve bozma ilamındaki hususları içermeyen ek rapora dayanarak karar verilmesinin doğru görülmediği, dosya içeriğinden davacının alacağının 1.000,00 TL olduğunun anlaşıldığı, bu miktar üzerinden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, banka çalışanın usulsüz işlemi sebebiyle zarara uğradığını ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, banka çalışanının usulsüz işlemi sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3.Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.