11. Ceza Dairesi

Sanık ...'ün temyiz isteği yönünden; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 ve 35 inci maddelerinde yer alan düzenlemeler uyarınca; sanığın yokluğunda verilen hükmün sorgusunda bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi, iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre "MERNİS adres şerhi" düşülerek tebliğ işlemlerinin yeniden yapılması, MERNİS adresinin olmadığının tespiti halinde ise bu duruma ilişkin kayıt dosya içerisine alındıktan sonra, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması gerektiği gözetildiğinde; somut olayda sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin teebligatın, sorgusunda bildirdiği ve aynı zamanda eski MERNİS adresi olan adresinden tebliğ edilemeden iade gelmesi üzerine, doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ yapılması usulsüz olup sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

1.Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2013/430 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Tebliğnamesi ile; sanık ... 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği, aynı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşü ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sınav giriş belgesinin fotokopi olduğuna, ancak mahkemece bu belgenin resmi belge olarak kabul edilerek cezada artırım yapıldığına, suça konu nüfus cüzdanı ve sınav giriş belgesinin duruşmada incelenerek aldatıcılık niteliklerinin bulunup bulunmadığının mahkemece incelenmediğine, gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşıldığına ve resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına,

2.Sanık ...'ün temyiz istemi, tebligat tarihinde askerde olması nedeniyle tebligatın tarafına ulaşmadığına bu nedenle geç temyiz ettiğine, samimi ikrarda bulunduğuna, olay nedeniyle çok pişman olduğuna, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ...'ün 23.09.2012 tarihinde yapılan KPSS sınavında diğer sanık ...'in yerine sınava girdiği, sınav görevlilerinin, ÖSYM tarafından gönderilen sınav kontrol listesindeki fotoğraftaki kişi ile sınava giriş belgesi ve nüfus cüzdanı ile giren kişinin aynı kişi olmadığını anlamaları üzerine kolluk görevlilerine haber verdikleri ve sanık ...'in yakalandığı, sanığın üzerinde sanık ... adına düzenlenmiş ve üzerinde sanık ...'in fotoğrafı bulunan ÖSYM KPSS sınavı giriş belgesi ile ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.11.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre üzerinde fotoğraf değişikliği suretiyle sahtecilik yapıldığı belirtilen nüfus cüzdanının ele geçirildiği iddia ve kabul edilmiştir.

1.Sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu gözetilerek, suça konu belge asıllarının duruşmaya getirtilerek aldatıcılık niteliklerinin bulunup bulunmadığının tartışılması ve belgelerin denetime olanak verecek şekilde dosya arasına konulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2.Kabule göre de;

a)Sanıklar hakkında hükmolunan cezaya 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması sırasında 2 yıl 7 ay 7 gün olması gereken sonuç cezanın 1 yıl 19 ay 7 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Nedenleriyle temyize konu kararlar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2013/430 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararlarına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.