9. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/39 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdura karşı cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2023 tarihli Tebliğnamesinde suça sürüklenen çocuk hakkındaki çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün "Onanması"; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün, sanığın cinsel istismar eylemi süresiyle sınırlı olarak katılan mağduru hürriyetinden yoksun bıraktığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekçesiyle hükmün "Bozulması" yönünde görüş bildirilmiştir.

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Alt sınırdan ceza tayini ile cezanın ertelenmesinin, indirim maddelerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Cinsel istismar suçunda katılan mağdurun yurtta kalmak istemediği için arada husumet olmasa da isnatta bulunmuş olabileceğine, tanıkların görgüye dayalı bilgileri olmadığına, sübut kabul edilse dahi eylemin sarkıntılık suçunu oluşturduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan mağdurun kendi isteğiyle yan yatakhaneye geçtiğine, suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurun rahatsız edilmemesi için dışarıdan kapısını kilitleyerek başka odaya gittiğine, cinsel saldırı eylemi sırasında kapının kilitli olduğuna dair bir iddianın bulunmadığına ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

1.Mahkemece, aynı erkek öğrenci yurdunda kalan suça sürüklenen çocuğun üç yataklı odada tek başına ile katılan mağdurun birden fazla kişi ile birlikte kaldığı, olay günü suça sürüklenen çocuğun gürültü üzerine katılan mağdurun bulunduğu odaya gelerek gürültü yapılmaması konusunda çocukları uyardığı, katılan mağdurun başka yatacak yer olup olmadığını sorması üzerine katılan mağdura kendi odasında kalabileceğini söylediği, katılan mağdurun kabul etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun odasında yattığı, sabah namazından sonra suça sürüklenen çocuğun odaya döndükten sonra kendi pantolonunu indirerek katılan mağdurun yanına yatıp kendisine sarılmasını istediği ve arkasında sarıldığı, cinsel organı ile sürtündüğü, katılan mağduru tutarak dudağından öptüğü, katılan mağdurun suça sürüklenen çocuğu iterek odadan çıkıp tuvalete girdiği, peşinden suça sürüklenen çocuğun giderek tuvaletin kapısında beklediği,

2.Suça sürüklenen çocuk suçlamayı kabul etmese de aralarında iftira atılmasını gerektirecek bir husumet olmaması, olayı hemen akabinde tanık ....'ye ve dedesine telefonda anlatması, suça sürüklenen çocuğun kovuşturmada katılan mağduru kendi kaldığı odaya götürdükten sonra odanın kapısını kilitlediğini açıkça beyan etmesi, odanın kapısını kilitlemesini gerektirecek bir sebepte bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, katılan mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanlarının olayın oluşuna göre uyumlu olduğu kanaatine varıldığı, suça sürüklenen çocuğun savunmalarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğun değerlendirilerek savunmalarına itibar edilmediği belirtilmiş,

3.Olay sırasında katılan mağdur, suça sürüklenen çocuğun odasına yurtta ses olduğu için rıza ile gitmiş ise de; on beş yaşından küçüklerin rızaların geçerli olmadığı ve hukuka uygunluk sebebi olarak kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, çocuğun yaşı itibari ile kendisine yönelik davranışların cinsel içerikli olduğuna dair algılama yeteneğinin gelişmediğinin kabul edilip, yasal düzenlemelere göre varsayılan (mefruz) cebir olarak kabul edilmek suretiyle on beş yaşından küçük çocukların dışarıya karşı korunmasının amaçlandığı, göz önüne alındığında suça sürüklenen çocuğun katılan mağdura yönelik olarak cinsel istismar ve kişi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarını işlediğinin kabul edildiği anlaşılmış,

4.Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdura yönelik olarak, cinsel istismar eylemi sırasında, korunmaya muhtaç çocuğu hürriyetinden yoksun kıldığı tüm dosya kapsamından sabit olmakla, katılan mağduru Kur'an kursunda öğrenim görmek için kaldığı sırada çocuğu kendi odasına götürerek kapısını kilitlemek suretiyle geceleyin çocuğun korkusundan yararlanarak eylemi geçekleştirmesi şeklindeki suçun işleniş biçimi, suça sürüklenen çocuğun amaç ve saiki, eylemi kuran kursu verilen binada işlemesi şeklindeki suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zararın önem ve değeri dikkate alınarak ceza tayinine karar verildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş; Tebliğnamedeki bozma düşüncesine Mahkemenin gerekçe içeriğine göre iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/39 Esas 2015/86 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.