11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün öncelikle sorgusunda bildirdiği adresine tebliğe çıkarılıp iade gelmesi halinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS adresine tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, sorgusunda belirtiği adresler dışındaki adreslerine tebliğe çıkarılıp bunların iade gelmesi ile MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2013/500 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, suçlamayı kabul etmediğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenle verilen mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanığın seyir halinde iken kendisini durduran kolluk görevlilerine ... adına düzenlenmiş ancak kendi fotoğrafı olan sahte sürücü belgesini ibraz etmesi nedeniyle hakkında kamu davası açılmış, sanık savunmasında, suçlamaları kabul etmemiş, belge üzerinde yer alan fotoğrafın ...'a ait olduğunu iddia etmiş, dosya arasında bulunan Kriminal raporda; sürücü belgesinin orijinal olduğu ancak fotoğraf tahrifatı yapılarak sahteleştirildiği ve bu haliyle aldatıcılık niteliğini haiz olduğu belirtilmiş, Mahkemece sanığın ve ...'ın sürücü belgesinin çıkarıldığı tarihe yakın tarihlerde kullanılan fotoğrafları temin edilmiş ve sahte sürücü belgesi üzerindeki fotoğraf ile mukayese edilmiş ve sahte sürücü belgesinde yer alan fotoğrafın sanığa ait olduğu ve belgenin bu haliyle aldatıcılık niteliğini haiz olduğu belirlenmiş, tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmiş ve hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2013/500 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.