11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre;

1.Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2012/111 Esas, 2013/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca (10 kez) erteli 10 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2012/111 Esas, 2013/199 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarihli ve 2017/7465 Esas, 2019/3740 Karar sayılı kararı ile "...sanığın sahibi olduğu firma ile adına tahsilat yaptığı kurumlar arasında, fatura tahsilatı konusunda yapılmış her hangi bir sözleşme bulunmadığı gibi, bu kurumlar tarafından verilmiş bir yetki ve iznin de bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, her hangi bir şirket faaliyeti kapsamında hareket etmeyen sanığın eylemlerinin 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık suçunu” oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçundan hükümler kurulması ve sanık hakkında verilen hapis cezalarının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezalarının yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle adli para cezası tayini..." gerekçesiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin (son) fıkrası gereği kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası, Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2019/179 Esas, 2021/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca (10 kez) erteli 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun vasfına (TCK mad. 155/2 olur) ve 10 ay kısa süreli hapis cezasının TCK 50 maddesince adli para cezasına çevrilmediği halde aynı gerekçe ile TCK 51 maddesince hapis cezasının ertelenmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

1.Sanığın, suç tarihi itibari ile ... beledisinde bulunan “... Bilgisayar Fatura Aracılık Hizmetleri” adı altında fatura tahsilat işi yaptığı, katılanlardan farklı tarihlerde elektrik, telefon ve internet faturalarına karşılık bankaya yatırmak üzere almış olduğu ücretleri yatırmayarak uhdesinde tuttuğu, bu surette katılanlara karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık savunmalarında, tevil yollu ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

3.Katılanların, iddianame anlatımını destekler şekilde anlatımda bulundukları belirlenmiştir.

4.Bozma sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve katılan ve sanıkların kendilerine usulüne uygun olarak tebliğ edilen uzlaşma teklifine karşı, katılanların uzlaşma teklifini kabul etmemeleri nedeniyle uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması sebebiyle dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır.

5.Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE

Sanığın, "... Bilgisayar Fatura Aracılık Hizmetleri" adı altında fatura tahsilat işi yaptığı, katılanlardan farklı tarihlerde elektrik, telefon ve internet faturalarına karşılık bankaya yatırmak üzere almış olduğu ücretleri ilgili şirketlere aktarmadığından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; eyleminin 6493 sayılı Kanun'un 36 ıncı maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak 5235 sayılı Kanun'un 11 inci ve 12 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2019/179 Esas, 2021/278 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, aynı kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.