11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2013 tarihli ve 2013/95 Esas, 2013/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 30.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/647 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 10.07.2014 tarihinde işlediği, tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 04.01.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3.Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararı ile, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2013 tarihli ve 2013/95 Esas, 2013/620 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesinden dolayı ihbarda bulunulmuş almasına rağmen mahkeme kararında, sanığın yüklenen yükümlülükleri yerine getirmediği belirtilerek hükmün açıklanmasına karar verildiğine, ancak yüklenen yükümlülüklere aykırı davranılması halinde cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmesine ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmesi gerektiği ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.12.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 10.07.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçu olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek sanığa isnat edilen bu suçun uzlaşma kapsamına alınmış olması, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi dört ve yirmi beşinci fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, tehdit suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünde başkaca yönleri incelenmeyenn hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.