4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ. ve diğeri aleyhine 29/01/2010 gününde verilen dilekçe ile asıl ve birleşen davada baz istasyonları nedeniyle kanser olduğu iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen 18/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/03/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılardan ... AŞ. vekili Avukat .... ve diğer davalı ... Telekomünikasyon AŞ. vekili Avukat ..... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacının diğer temyiz itirazına gelince: Asıl ve birleşen dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem tümden reddedilmiş; reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden davalılar yararına nispi avukatlık ücretine karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur. Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3. maddesi gereğince manevi tazminat davalarının tümden reddedildiği durumlarda avukatlık ücreti, Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre belirlenir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, asıl ve birleşen davada reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden davalılar yararına fazla avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.