4. Hukuk Dairesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 17/09/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden reddine dair verilen 30/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Her ne kadar her iki davalının ortak vekili tarafından düzenlenen ve imzalanan temyiz dilekçesinde temyiz eden olarak sadece davalılardan ... gösterilmiş ise de temyiz dilekçesinin içeriğinden; diğer davalı ... yönünden de temyiz itirazında bulunulduğu, her iki davalının da aynı vekille temsil edildiği anlaşıldığından kararın her iki davalı tarafından da temyiz edildiği kabul edilerek her iki davalının da temyiz itirazları incelenmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...’in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer davalı ...’in temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ...’e yönelik istem husumet yönünden reddedilmiş; diğer davalı ...’e yönelik istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur. Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi farklı olan davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilir.

Yerel mahkemece, hakkındaki istem farklı bir hukuki nedenle reddedilen davalılardan ... yararına, yukarıda açıklanan düzenleme gereğince, ayrı vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.