11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Niğde Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.10.2007 tarih ve 2005/316-2007/605 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG-Likit Petrol Gazı) dolum ve tevzi faaliyetleri ile iştigal ettiğini, tüketici nezdinde haklı bir şöhreti bulunduğunu, davalının iş yerinde yapılan aramada müvekkili firmanın yetkili bayisi olmadığı halde müvekkiline ait boş ve dolu tüplerin varlığının tespit edildiğini, bu durumun 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname, TTK ve LPG Kanununa aykırı olduğunu ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesine, 5.000,00YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davalının eyleminin Sıvılaştırılmış Petrol Gazları Piyasası Kanunu'nun 8/1 fıkrasına aykırılık teşkil ettiği ve bu nedenle dE eyleminin TTK nun 57/10 hükmü uyarınca haksız rekabet yarattığı gerekçesiyle, davacının marka hakkına dayalı talebinin reddine, haksız rekabetin tespiti ile men'ine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 750,00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin tespiti, durdurulması, manevi tazminat ve diğer fer’i istemlere ilişkindir.

Mahkemece, davalının haksız rekabette bulunduğunun tespit edilerek önlenmesine ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Davacı taraf, her biri ayrı bir davaya konu olabilecek istemlerini tek bir dava içinde talep etmiştir. Davacının davalıya karşı ileri sürebileceği farklı istemlerini tek bir davada isteyebilmesi mümkün olup, bu duruma objektif dava birleşmesi denilmektedir. Öte yandan, davaya fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılmıştır. AAÜT’nde fikri sınai haklar mahkemesi sıfatıyla bakılan davalarda hükmedilecek vekalet ücreti genel mahkemelerden ayrı olarak düzenlenmiştir. Bu durum karşısında, kabul edilen haksız rekabetin tespit ve önlenmesi ile manevi tazminat istemlerinin her biri için davacı yararına ayrı ayrı hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi için geçerli vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tek ve genel mahkemeler için geçerli vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.