11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2007 tarih ve 2004/309 - 2007/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin T. İmar Bankası T.A.Ş. bünyesinde faaliyette bulunan ... Şirketi’nin merkez şubesine yatırılmak üzere T. İmar Bankası T.A.Ş. Karşıyaka-İzmir Şubesi’nde 1996 yılında hesap açtığını, 22.07.2003 tarihi ve sonraki tarihlerde Karşıyaka Şubesi’ne gidip bankadaki birikimlerini almak veya yeniden bir aylık hesap işlemine tabi tutmak istediğinde banka yetkililerince bankaya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nca el konulduğundan herhangi bir işlem yapamayacaklarını bildirerek ödemede bulunmadıklarını, her iki davalı bankanın yöneticilerinin aynı kişiler olduğunu, aralarında organik bağ bulunduğunu, ...’in T. İmar Bankası T.A.Ş’ne bağlı bir kuruluş olduğunu ileri sürerek, 20.003.147.108 TL’nin 23.06.2003-22.07.2003 tarihleri arasında aylık % 48, 22.07.2003 tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faizi uygulanarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Bankası T.A.Ş vekili, davalı ...’in ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, merkezinin Lefkoşe’de bulunduğunu, bu şirketin mevduat toplamak amacıyla T. İmar Bankası T.A.Ş’nin şubelerini kullandığını, davacının banka nezdinde mevcut herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının imzalı talimatı ile T. İmar Bankası T.A.Ş. Karşıyaka-İzmir Şubesi’nden 22.01.2001 tarihinde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde bulunan İmar Bank Off Shore Ltd. nezdinde hesap açıldığı, dava dilekçesinde de bu durumun açıkça belirtildiği, yapılan işlemin Off Shore Bankasına “havale”den ibaret olduğunun belirlendiği, hesabın 22.07.2003 tarihli bakiyesinin 20.003.147.108TL olduğu gerekçesiyle davalı ...A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davalı ...’e karşı açılan davanın kabulü ile 20.003,14 YTL (20.003.147.108.-TL)nin 23.06.2003 - 22.07.2003 tarihleri arası yıllık % 48 ve 22.07.2003 tarihinden itibaren artan ve eksilen oranlarda reeskont faizi ile birlikte anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, davalı ... Bankası nezdinde hesap açtırdığını ve hesabında bulunan paranın kendisine ödenmediğini ileri sürerek, hem hesabın bulunduğu davalı ... Bankası hem de paranın Off Shore Bankası’na gönderilmesinde banka çalışanlarının kendisine telkinlerde bulunduğunu, esasen paranın off shore bankasına havale dahi edilmeyerek diğer davalı bankada açılan bir hesapta tutulduğunu ileri sürerek bu nedenle Türkiye İmar Bankası TAŞ aleyhine dava açmış, davalıların müteselsil sorumluluk esasına göre zarardan sorumlu olduklarını öne sürmüştür.

Her ne kadar mahkemece, anılan davalı aleyhine açılan dava reddedilmiş ise de Dairemize intikal eden dosyalardan hakkındaki dava kabul edilen İmarbank Offshore Ltd. ünvanlı kuruluşun diğer davalı bankaya TMSF tarafından el konulmasıyla birlikte faaliyetine son verdiği, herhangi bir mal varlığının bulunmadığı, buna bağlı olarak davacının uğramış olduğu zararın anılan kuruluştan tahsilinin olanaklı bulunmadığının anlaşılması karşısında, usul ekonomisi gerekleri de nazara alınarak, davacının zarara uğramasında kusurlu olduğunu ileri sürdüğü davalı ...A.Ş aleyhindeki davaya bakılarak neticesine göre bir karar verilmek gerekirken bu davalı aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.