11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2007 tarih ve 2005/1278-2007/1916 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan ilaç kimyevi maddesinin, davalı tarafından gerçekleştirilen Hamburg - Türkiye taşıması sırasında uğradığı hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, (4.670,90)YTL’nın ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, acente olan müvekkiline doğrudan husumet yöneltilemeyeceğini, CMR. Konvansiyonu’nun 25, 23. maddeleri uyarınca hasar durumunda taşıyıcının sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ilaç hammaddesinin hava alması ile taşıman 1 kap eşyanın tamamen bozulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı vekilince davalı Künhe & Nagel Ltd. Şti.’ne doğrudan değil TTK.’nun 119/2. maddesine uygun şekilde acente sıfatıyla husumet yöneltilmiş ve mahkemece de acente hakkında değil müvekkili hakkında karar verilmiş bulunmasına, CMR. Konvansiyonu’nun 24. maddesi uyarınca göndericinin, sevk mektubunda 23/3. maddede belirtilen sınırı geçen bir değer beyan etmesi halinde beyan edilen bu değerin anılan sınırın yerine geçecek olmasına, diğer bir deyişle 23. maddede belirtilen sınırlı sorumluluk ilkesinin, taşınan malın değerinin taşıma sözleşmesinde belirtilmesi halinde uygulanamayacak olmasına, somut uyuşmazlıkta da dava konusu taşımaya ait 24.02.2005 tarihli konişmentoda taşınan malın değerinin (70.000) Euro olarak belirtilmiş bulunmasına, bu durumda da davalı taşıyıcının CMR. Konvansiyonu’nun 25 ve 23. maddeleri uyarınca sorumluluğunun sınırlı bulunduğunu savunamayacak olmasına, yine CMR Konvansiyonu’nun 27/1. maddesi uyarınca yıllık %5 oranı üzerinden temerrüt faizine hükmedilebilmesi için mahkemece yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olmasının gerekmesine, somut uyuşmazlıkta ise mahkemece Türk Lirası üzerinden karar verilmiş bulunması karşısında, hükmedilen alacağa avans faizi yürütülmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.