9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2022/12080 Esas, 2023/2859 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.10.2023 tarihli ve 9-2022/108594 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

İtiraz, sanık hakkında Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2010/239 Esas, 2014/33 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararında önce yapılan kovuşturma aşamasında 18 celse yapıldığı, bu yargılama boyunca mağdurenin adresinin tespiti ile dinlenilmesi için aralıksız çaba gösterildiği, tespit edilen her adresine göre talimatlar yazıldığı ancak mağdurenin dinlenilmesinin mümkün olmadığı, uzun bir süre mağdureye ulaşamayan Mahkemenin mağdurenin dinlenilmesinden vazgeçerek soruşturma aşamasında alınan beyanın okunması ile yetinilmesine karar verildiği ve ilk kararın bu şekilde tesis edildiği, sonraki aşamalarda da mağdurenin dinlenilmesine tevessül edilmediği, bu nedenle suç tarihinde on beş - on sekiz yaş grubunda olup şikâyet hakkını bizzat kullanabilecek durumda olan mağdurenin kovuşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olup kamu davasına katılma talebinin olmadığı, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin de kamu davasına katılma talebinin olmadığı, bu nedenle mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddi gerektiği kanaatiyle Dairemizin kararına itiraz edildiği görülmüştür.

Yapılan yargılama sırasında temin edilemediği için beyanı alınamayan mağdureyi temsilen yaş küçüklüğü nedeniyle atanarak duruşmalara katılan vekilin davaya katılma talebinde bulunmaması karşısında, hükmü temyize hakkı bulunmayan anılan vekilin temyiz isteminin reddi gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2022/12080 Esas, 2023/2859 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi. ...