11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2009 tarih ve 2005/83-2009/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Mercedes Benz ve Mercedes Yıldızı logosunun tanınmış tescilli markaları olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin markasını taşıyan taklit ürünleri depolarında bulundurduğunu ve alım ve satımını gerçekleştirdiğini, bu durumun Beyoğlu Cumhuriyet Savcılığının 1997/896 hz sayılı dosyası kapsamında yapılan aramada tespit edildiğini, davalı ...'ın şirket yetkilisi olduğunu, davalılar ile aralarında sulh sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmeye göre marka hakkına tecavüz teşkil eden mal bulunması halinde davalıların müvekkiline 25.000 USD cezai şart ödeyeceğinin belirtildiğini, bu sözleşmeye rağmen yine Beyoğlu Cumhuriyet Savcılığının 2000/37036 hz sayılı dosyasında yapılan arama sonucu müvekkiline ait markalara tecavüz teşkil eden taklit yedek parça ele geçirildiğini, cezai şartın tahsili amacıyla yapılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, %40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş, 19.12.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile davanın alacak davası olarak sürdürülmesini istemiştir.

Davalılar vekili, Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin görevli olduğunu, davacının kötüniyetli olup davaya konu ettiği alacak ile ilgili daha önce bir icra takibi yaptığını, itiraz üzerine takibin durdurulduğunu, uzun bir süreden sonra dava konusu takibi yaptığını, sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini, %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan anlaşma ile Maytaş Pazarlama A.Ş. veya ortakları nezdinde Mercedes marka yedek parça taklit ürün bulundurulması halinde 25.000 USD cezai şart ödenmesinin öngörüldüğü, ceza kararından anlaşıldığı üzere davalıların taklit ürün bulundurduğu, davalıların sözleşmeye aykırı davrandıkları, cezai şart talep hakkı doğduğu, davalı şirketin tacir olması nedeniyle cezai şarttan tenkis yapılmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, 25.000 Amerikan Dolarının 23 Temmuz 2004 tarihinden itibaren devlet bankalarınca dövize uygulanan en yüksek faizi ile fiili ödeme tarihindeki efektif satış kuru karşılığı Türk Lirasının davalılardan eşit miktarlarda tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. .../... 2010/9059 2012/958 -2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.