11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.03.2010 tarih ve 2009/485 - 2010/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müdürü dava dışı...’ın iyi değerleneceği vaadi üzerine parasını havale makbuzları ile bankaya gönderdiğini, ancak zimmet olaylarının duyulması üzerine bankaya başvurdukları halde paranın ödenmediğini ileri sürerek 27.408.000.000.-TL'nın avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia edildiği gibi bir alacağının bulunmadığını, alacağının varlığına dayanak gösterebileceği bir belgenin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı Banka'nın çalışanının usulsüz işlemlerinden sorumlu olduğu, hesap cüzdanı istemeyen davacının da % 50 oranında müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle 8.198.93 TL'nın dava tarihinden itibaren %64 oranından başlayıp değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasına ve fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.