11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.10.2009 gün ve 2009/364 - 2009/780 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.09.2011 gün ve 2010/1920 - 2010/10922 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine açılan davada Frankfurt Main am Yüksek Eyalet Mahkemesi'nin 122.822,97 Euro anaparanın 13.01.1997 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verdiğini, kararın 13/01/2009 tarihinde kesinleşerek apostille ile onandığını ileri sürerek Frankfurt Main am Yüksek Eyalet Mahkemesi kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı şirkette ortaklığı bulunduğu,

TTK’nun 405/2. maddesi gereğince pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri istemeyeceği, tasfiye payına müteallik haklarının mahfuz olduğu, davaya konu yabancı mahkeme kararının sonuçları ile Türk Yargı kararlarının çeliştiği ve bu kararının uygulanmasının eşitsizliğe ve istikrarsızlığa yol açacağı, Türk şirketlerinin mali ve iktisadi durumun da etkileneceği, kamu düzenine aykırılık olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.