6. Ceza Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/1822 Esas 2021/2256 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek sanık ... müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafiisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, başka suçtan hükümlü olan sanık ...'in yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde sanığa ceza infaz kurumunda karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliğ edilmediği anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine 16.11.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/1822 Esas 2021/2256 Ek Karar sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Mağdur sanık ...'i teşhis etmemiş olması ve sınırdışı edilmiş olması nedeniyle teşhis işleminin mümkün olmaması, sanık ...'in tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, sanık ... ile aralarının bozuk olduğunu savunması ve hakkındaki karar kesinleşen sanık ...'ın soyut suç atması dışında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'in suç tarihinde kullandığı cep telefonuna ait baz ve HTS kayıtları getirtilip incelenerek suç tarihinde olay yerinde olup olmadığı ve cezası kesinleşen inceleme dışı sanık ... ile irtibatının bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/1822 Esas 2021/2256 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Nitelikli yağma suçundan temyiz istemi reddedilerek cezasının infazına başlanan sanık hakkında verilen kararın usulüne uygun olarak kesinleştirilmeden infazına başlandığı, kararın kesinleşmediği anlaşıldığından İNFAZININ DURDURULMASINA, infaz evraklarının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.