9. Ceza Dairesi

...

istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile;

a)Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 19 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b)Sanıklar ...,...,...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, Karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî onama kısmî bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri Sanıkların atılı suçları işlemediklerine, bu suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin başkaca delille doğrulanmayan ve aşamalarda değişen çelişkili beyanları, sanıkların savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

2.

Tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin hukuken geçersiz rızasına istinaden sanıkların arabasına binerek birlikte gezmeleri şeklinde sübuta eren olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen cezaların 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile arttırılması suretiyle sonuç cezaların fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2014 tarihli ve 2013/206 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi. ...