11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2011/1870 E. , 2012/7451 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Hasımsız olarak görülen davada Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2010/465-2010/489 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Akbank ......, Şubesi tarafından müvekkili bankaya tahsil amaçlı olarak gönderilen iki adet senedin henüz vadeleri gelmeden iadelerinin istenilmesi üzerine müvekkili banka tarafından iade edilirken posta aşamasında kaybolmaları nedeniyle iade edilemediğini, senetlerin kötü niyetli insanların eline geçerek tahsil edilmesinin söz konusu olduğunu, posta aşamasında oluşan aksaklığın doğurduğu sorumluluğun bankalarına yükletilmemesi ve oluşabilecek zararın önüne geçilebilmesi açısından TTK’nun 669. maddesi uyarınca, zayi olan senetlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olan senetlerin davacı bankaya tahsile yetkili olarak gönderildiği, senetlerin iptali istemiyle dava açabilmek için senedin maliki, intifa hakkı sahibi ya da rehin hakkı sahibi olmak gerektiği, açılan davada davacı bankanın aktif husumet sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, zayi nedeniyle iptal istemine ilişkindir.
Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı Banka, kendisine tahsil için verilen senetlerin kaybolduğunu ileri sürerek bu davayı açmıştır. Vekil hamil durumunda bulunan davacı Banka,
TTK’nun 600/1. maddesi uyarınca bonodan doğan bütün hakları kullanabileceğinden, bu kapsamda bulunan böyle bir davayı açması mümkündür. Bu itibarla, mahkemece, davaya bakılarak neticesine göre bir karar verilmek gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
