11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/06/2010 tarih ve 2007/138-2010/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin damadının 08.03.2006 tarihinde Almanya’nın Münih kentinde hayatını kaybettiğini, cenazenin Tokat ili Reşadiye ilçesinde defnedilmesinin kararlaştırıldığını ve bu amaçla İstanbul aktarmalı Münih Ankara arası uçak bileti satın alındığını ancak davalı şirketin Münih – İstanbul arası uçuşunun gecikmeli olarak yapılması nedeniyle müvekkili ve yakınlarının Ankara uçağına yetişemediklerini, bu nedenle müvekkili ve yakınlarının havaalanından Reşadiye’ye kadar araç kiralamak durumunda kaldığını ileri sürerek, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının planladığı şekilde seyahat edememekten kaynaklanan nedenlerle sıkıntıya maruz kaldığı, yabancı olduğu şehirde cenaze ile birlikte ne yapacağının şaşkınlığı ve endişesi içinde üzüntüye düştüğü, davalının kusuru ile neden olduğu akde aykırılığın davacının kişilik haklarının ihlaline yol açtığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000 TL’nın 08.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000 TL'nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 21.07.2004 hüküm tarihi itibariyle kesin olup, anılan miktar 01.01.2010 tarihi itibariyle 1.430 TL’na çıkarılmıştır.

Somut olayda, mahkemece 02.06.2010 tarihinde kısmen kabul kararı verilerek, 1.000 TL’nın hüküm alınmasına karar verilmiş olup, söz konusu miktarın, hüküm tarihi itibariyle, yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca, temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, kararın temyizi kabil olmayıp, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.