6. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2023 tarihli ve 2023/316 Esas, 2023/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)149/1-a-d, 53/1-2-3, 63, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2023/1823 Esas, 2023/2189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Delil yetersizliğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, sanık hakkında iddia edilen suç öncesindeki bir eylem iddiası sebebiyle evden uzaklaştırma kararı verilmiş olmasının da aradaki husumeti kanıtladığına, mağdurların şikâyetlerinin bulunmadığına, sanığın daha önce kendisinin oturduğu evin kira parasını istediğine, mağdur ...'nın çelişkili beyanlarının bulunduğuna, temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan ayrılmayı gerektirecek bir durum bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun 150/2, 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun 168. maddesinin uygulanması gerektiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın tahliyesine karar verilmesine, İlişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.13.30 sularında, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un kapsamında uzaklaştırıldığı evin kapısına dayanıp, komşulara mahcup olmamak adına eve alınan sanık ...'in, elindeki bıçağı teşhir ettiği annesi ... ile babası ...'e "...para vermezseniz öldürürüm!" dediği, devamında, ...'e ait cüzdanı alıp, içerisindeki 150,00 TL parayı cebine indirdiği ve evde bulunan 5 kilogram çayı, 35 kilogram şekeri ve birer adet kazan seti ile hızar makinesini sırtlayıp götürecekken, mani olmaya çabalayan annesi ...'i iterek, sağ dizinden yaralanmasına sebebiyet verdiği tespit edilmiş, aldığı para ve eşyalarla evi terk ettiği, olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Mağdurların aşamalarda özde değişmeyen beyanı, dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanığın üzerine atılı suçu tevil yollu kabul ettiği görülmüştür.

4.Mağdur ...'ın yaralanmasına ilişkin rapor dosya arasında mevcuttur.

5.Kolluğun düzenlediği 19.06.2023 tarihli tutanak dosyasında mevcuttur.

6.Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurlar, mahkemedeki beyanında suçtan kaynaklanan maddi zararının olmadığını beyan ettikleri, 16.10.2023 havale tarihli dilekçelerinde de; sanığın 150,00 TL parayı, evden aldığı çay, şeker ve oğluna ait olan boşandıktan sonra evlerinde bulunan kazanları oğlunun gözaltında iken eksiksiz olarak kendilerine teslim ettiklerini belirttiklerinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade sebebiyle mağdurlardan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızaları olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2023/1823 Esas, 2023/2189 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.