20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/12/2021 tarih ve 2020/52 E. - 2021/416 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :

Davacı vekili, davalının Enstitülerinden belgeli olmadığı halde dava dilekçesi ekinde sunulan ekmek ürününün ambalajı üzerinde "TSE" logosunu kullandığını, davalının ‘TSE’ belgesi olmadığı gibi ‘TSE’ marka müracaatında da bulunmadığını, davalının ‘TSE’ ismi ve markasını haksız kullanması nedeniyle yetkilileri hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde suç duyurusunda bulunulduğunu, davalının haksız kullandığı ‘TSE’ markasının bütün masraf ve aidatlarını tam olarak ödeyerek ‘TSE’ belgesini kullanmakta olan diğer firmalara karşı haksız rekabetin içine girdiğini ve marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalının "TSE" marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasına ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ‘TSE’ Belgelendirme Yönergesi’nin ‘TSE’ye ait marka/markaların sözleşme akdedilmeksiniz kullanılması’ başlıklı 45. maddesi gereği Belge Kullanım Ücreti Tavanı 8.400,00X2=16.800,00 TL maddi tazminat ve Belge Kullanma Ücreti Tavanı 8.400,00X3=25.200,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 42.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ürünlerinde ve ambalajlarında davacı Kurumun markasının amblemini ve iddia ettiği şekilde logosunu kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; davalı olarak gösterilen ...Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin, davacı TSE’den izin almaksızın ve "TSE" marka uygunluk belgesi olmaksızın "TSE" markasını kullanması nedeniyle 2019 yılı Marka Uygunluk Belgesi Ücret Tarifesinde belirtilen tavan ücret tutarı 8.400,00 TL’nin iki katı karşılığı olan 16.800,00 TL maddi tazminat ve üç katı karşılığı olan 25.200,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 42.000,00 TL tutarındaki tazminatı davacı TSE’ye ödemekten sorumlu tutulabileceği, Bu davada ‘manevi tazminat’ olarak belirtilen tazminatın, Türk Standartları Enstitüsü Ürün Belgelendirme, Ücretlendirme Esasları ve Ücret Çizelgeleri Yönergesinde (mevzuatta) miktarı belirlenerek belirtilen tazminat niteliğinde olduğu " şeklindeki tespiti dikkate alınarak davacının TSE ibareli tescilli Koruma markasının davalı tarafça izin ve herhangi bir lisans alınmadan ekmek ürünü ambalajı üzerinde kullandığı ürün numune poşeti ve bilirkişi raporu ile anlaşıldığından, davanın kısmen kabulüne, davalının marka tecavüz fiillerinin durdurulmasına, talep edilen 16.800,00 TL maddi tazminatın ise bilirkişi raporunda da Türk Standartları Enstitüsü Ürün Belgelendirme, Ücretlendirme Esasları ve Ücret Çizelgeleri Yönergesine göre hesaplandığından dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile davalıdan alınıp, davacıya verilmesine,manevi tazminat talebinden ise takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalıdan talep ettikleri tazminat tutarının, markanın haksız kullanımı nedeniyle tazmin edilmesi gereken bir tutar olduğunu, fahiş ve zenginleşme aracı olacak nitelendirilebilecek bir tutar olmadığını, basiretli ve hukuka uygun şekilde davranmakla yükümlü bir tacirin haksız şekilde marka kullanması neticesi manevi tazminat olarak 5.000,00 TL ödemeye mahkum edilmesinin hakkaniyetle bağdaşmadığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve manevi tazminat talebinin tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkili şirket yetkilisinin önceden TSE belgesi bulunan ... Gıda İnşaat Turizm ve Ticaret Limited Şirketi isimli firmanın ortağı olduğunu, sonrasında müvekkilinin yeni kurulmuş olan ... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin müdürlüğünü yaptığını, bu süreçte müvekkili ...Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş'e ait ekmek ambalajlarının yaptırılması için aynı yerden ambalaj siparişi verildiğini, eski şirket ile ilgili bir karışıklık olması dolayısıyla sehven davaya konu ürün üzerinde TSE ibare ve logosunun kullanıldığını, söz konusu TSE ibare ve logosuna yalnızca belli bir ambalajda rastlandığını, müvekkilinin marka hakkına tecavüz kastı olsaydı şirkete ait tüm ambalajlarda yer alacağını, müvekkilinin kastı ya da kötü niyetinin söz konusu olmadığını, kaldı ki müvekkili şirketin hali hazırda TSE Belgesinin de bulunduğunu, bu dava açıldığında müvekkili şirketin TSE başvurusunda bulunmakta olduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber takdir edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, davacı tarafça uğradıklarını iddia ettikleri zararın kesin ve net olarak ispat edilemediğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

Dava, markaya tecavüzün durdurulması, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının piyasaya sunulan ekmek ürününün albalajı üzerinde davacı adına tescilli markanın izinsiz biçimde kullanıldığının tespit edildiği, bu eylemin 6769 sayılı Kanun'un 29/1-a maddesi atfıyla aynı Kanun'un 7/3-a bendi uyarınca marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, her ne kadar davalı tarafça marka kullanım hakkına sahip dava dışı şirketlerinin ambalajları ile aynı yerden ambalaj siparişi verilmesi nedeniyle bir karışıklık yaşandığı savunulmuş ise de tacir olduğu için basiretli davranmakla yükümlü bulunan davalı bakımından anılan savunmaya itibar edilemeyeceği, davacı markalarına tecavüz sabit olmakla davalının maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun doğduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 13/05/2015 tarih, 2015/1622 esas, 2015/6795 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere maddi tazminatın, davacı Kurumun kuruluş kanununun verdiği yetkiye dayanılarak çıkartılan TSE Belgelendirme Yönergesi hükümlerine göre belirlenmesinin gerektiği, mahkemece hüküm altına alınan maddi tazminatın da TSE Belgelendirme Yönergesi'nin 45/2. maddesine uygun olarak hesaplandığı, dolayısıyla davalı tarafın bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının yerinde bulunmadığı, manevi tazminat miktarının tayin ve takdirinin mahkemeye ait olduğu, hakimin somut olayın özelliklerini ve özel durumları dikkate alarak manevi tazminat miktarını belirleyeceği, mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminatın da tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun bulunduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 372,50 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 55,10 TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 1.489,15 TL nispi istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 286,90-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 1.202,25 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

4.İstinaf aşamasında davacı ve davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,

5.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 22/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/03/2024