11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.04.2008 tarih ve 2007/318-2008/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalıya bağlı okul müdürlüğü arasında personel maaşlarının banka aracılığı ile ödenmesi konusunda protokol ve taahütname imzalandığını, anılan protokol hükümleri uyarınca ödeme yapıldığını, protokolün süresi dolunca ödenen meblağın iade edilmeyeceğinin kararlaştırıldığını, ancak protokolün süre dolmadan ihlal edildiğini illeri sürerek, bağış olarak verilen ekipmanlar karşılığında 450,00 TL ile 1.664,39 TL cezai şartın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, devlet ihtiyaçlarının Devlet İhale Kanununa göre karşılandığını, protokol ve taahütnamenin geçerliliğinin bulunmadığını, hiç bir memurun devleti borçlandırıcı işlem yapamayacağını, davacının kendi kusuru ile sözleşmenin sona ermesine neden olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda cezai şart alacağına ilişkin istemin bozma dışı bırakıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, bağışla ilgili istemin ise bağışlandığı iddia edilen eşyaların davalı envanterine kayıtlı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.