11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.02.2009 tarih ve 2007/247-2009/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1950 yılında 10.000 TL nominal değerli nama yazılı hisse senedi alarak davalı bankaya ortak olduğunu, bankanın 1969-2003 yılları arasında kar payı ödemediğini, ortakları genel kurul toplantılarına çağırmadığını, sermaye artırımında ortaklara rüçhan hakkı tanınmadığını, kanuna aykırı olarak ana sözleşmenin değiştirildiğini ileri sürerek, genel kurulun 1984-2001 yılları arası yapılıp yapılmadığının tespiti ile iptaline, ortakların rüçhan haklarını kullanmalarının engellenip engellenmediğinin, genel kurul çağrılarının TTK 368.maddeye uygun yapılıp yapılmadığının, ana sözleşme değişikliklerinin kanuna uygun yapılıp yapılmadığının, tüm genel kurullarda ortaklar aleyhine alınan kararların TTK'na uygun olup olmadığının, eğer genel kurul çağrıları usulüne uygun yapılmış olsa ve bedelli sermaye artırımlarına katılarak rüçhan hakkını kullansaydı, müvekkilinin mülkiyetinde olabilecek bedelli hisse senedi miktarının tespitini, bu miktarın pay defterine tescilini, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde müvekkilinin hisse senedi adedinin toplamı tespit edildikten sonra, malvarlığında bulunması gerekirken bulunmayan hisse senetlerinin reel piyasa değerinden şimdilik 5.950 YTL'nın ve dava tarihine kadar ödenmemiş kar paylarına mahsuben 50 YTL'nın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka hisselerinin 24.03.1950 yılından itibaren halka arz edildiğini, 1950-1984 yılları arasında TTK hükümlerine göre sermaye artırımı yaptığını, hissedarlara genel kurul çağrı kağıdının çıkarıldığını, 1963, 1966, 1967, 1968, 1969 yıllarında temettü dağıtımı yapıldığını, beş sene içinde alınmayan temettülerin kanun hükmü gereğince Hazine'ye intikal ettiğini, 1984-2000 arası 233 sayılı KHK ile bankanın kamu iktisadi teşebbüsü niteliğine sokulduğunu, KHK hükmü gereği genel kurulların yapılmadığını, sermaye artışlarının Hazine tarafından karşılandığını, 2000-2007 arası bankanın tekrar özel hukuk hükümlerine tabi tutulduğunu, genel kurul ilanlarının usulüne uygun yapıldığını, rüçhan hakkı kısıtlaması olmadığını, sermaye artırımında rüçhan hakkı kullanan hissedar çıkmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının ortak sayısının 16.000 kişiye ulaştığı, 1950 yıllarındaki ülke koşulları gözetildiğinde hissedarlara ilanla tebligat yapılıp, iadeli taahhütlü tebligat yapılmamış olmasının TMK 2.maddesi anlamında kötü niyet göstergesi olmayacağı, 1984-2000 arası KHK hükmü gereğince kamu iktisadi teşebbüsü niteliğinde olması ve yapılan işlemlerin yasal dayanağının bulunması nedeniyle iptalinin istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.