11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.06.2008 tarih ve 2006/449-2008/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Beşiktaş markalarının sahibi olduğunu, davalının işyerinde yapılan aramada Beşiktaş markalarını taşıyan taklit ürünlerin ele geçirildiğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 66/1-c maddesine dayanarak (7.500)YTL maddi ve (7.500)YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının tescilli markalarını taşıyan 11 adet forma ile 10 adet şortun davalıya ait işyerinde ele geçirildiği, 556 sayılı KHK’nin 61/a maddesi gereğince işletme sahip ve çalışanlarının tecavüzden sorumlu olduğu, davacının 66/c maddesi uyarınca sundu lisans örneklerinin, davalının ürünleri üretmeyip sadece satıyor oluşu, lisans sözleşmelerindeki ürün miktarlarının dava konusu olaydaki ürün miktarıyla kıyaslanmayacak ölçüde çok oluşu, lisans sözleşmelerinde üretim miktarı olarak bir sınırlama getirilmeyişi dikkate alındığında, somut olayda aynen uygulanamayacağı ve BK’nun 42 ve 43. maddeleri uyarınca bir uyarlama yapıldığı, davacının 556 sayılı KHK’nin 62/1-b ve BK’nun 49. maddeleri uyarınca manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, (2.500)YTL maddi ve (7.500)YTL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Ancak dava, 556 sayılı KHK.’ye dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, yazılı gerekçelerle istem gibi (7.500) YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, gerek 556 sayılı KHK.’nin 62., gerek BK.’nun 49. ve gerekse TTK.’nun 58/d-e maddelerinin amacının, bir tarafı zenginleştirme diğer tarafı ise cezalandırma olmadığı kuşkusuz olup, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, ihlalin kapsamı ve tecavüzün biçimi dikkate alındığında, mahkemece daha ılımlı bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyecek şekilde manevi tazminat takdiri isabetli görülmemiş ve kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.