12. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Davalı vekilinin, davacılar...., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... açısından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği yönünden; karar tarihi itibarıyla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddeleri uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davalı vekilinin davacı ... açısından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği yönünden; Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Davacılar..., ..., ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Davalı vekilinin davacılar Ali Rıza Şenol, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

açısından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi yönünden;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan davacılar Ali Rıza Şenol, ..., ...'un 27.02.2006 - 11.08.2006 tarihleri arasında 165 gün gözaltında ve tutuklu kalması nedeniyle hükmedilen tazminat miktarının 5.302,20 TL olduğu, davacılar ..., ..., ...,...,..., ..., ...'in 27.02.2006 - 29.09.2006 tarihleri arasında 214 gün gözaltında ve tutuklu kalması nedeniyle hükmedilen tazminat miktarının 6.165,03 TL olduğu, davacı ...'ın 02.03.2006 - 29.09.2006 tarihleri arasında 211 gün tutuklu kalması nedeniyle hükmedilen tazminat miktarının 6.125,58 TL olduğu, bu nedenle hükmün davalı açısından kesin olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı Kanun’un 432 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacılar ..., ..., ...

vekilinin temyiz istemi yönünden;

Davacıların maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13.06.2022 tarihli ve 2021/586 Esas, 2022/4628 Karar sayılı ilamı ile davalı bakımından kesin, davacı bakımından hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarih, 2022/347 sayılı kararında, maddi ve manevi tazminat ile ilgili olarak bir karar verilmediği, Dairemizin 13.06.2022 tarihli ve 2021/586 Esas, 2022/4628 Karar bozma ilamı öncesi, 19.07.2016 tarihli maddi ve manevi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı, bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görüldüğünden, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

C. Davalı vekilinin davacı ...

bakımınından temyiz istemi yönünden;

C. I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı ... vekili 18.12.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin örgüt üyesi olmak suçundan yapılan yargılamada Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarih 2014/176 Esas, 2015/525 Karar sayılı ilamı ile beraat ettiğini, haksız yargılama nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, bu nedenle 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

Davacı asil 03.02.2023 tarihli dilekçesinde davadan feragat ettiğini bildirir dilekçe sunduğu anlaşılmıştır.

2.Davalı vekili 13.06.2016 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini, talep etmiştir.

3.Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2015/472 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 2.713,52 TL maddi, 1.140,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4.Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2015/472 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2021/586 Esas, 2022/4628 Karar sayılı kararı ile; .. Davacılar hakkında düzenlenen gözaltı, tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm tutanak, müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde infaz tarihleri ilgili ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; davacı ... bakımından maddi tazminatın, davacının gözaltında ve tutuklu kaldıkları döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan “2.665,03’’ TL yerine, bu miktarın üstüne kalacak şekilde “2.713,52’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, Davacı ... vekilinin dilekçesinde tazminata esas dosyada davacının aracına elkonulması nedeniyle tazminat talep etmesine rağmen bu talebe yönelik araştırma yapılmadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/347 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davacının davadan feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 24.04.2023 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

C. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; Davanın reddi kararı verilmesine rağmen davalı lehine eksik vekalet ücretine hükmedildiğine, ilişkindir.

C. III. DAVA KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/176 Esas - 2015/215 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı ...'in silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.02.2006 – 29.09.2006 tarihleri arasında 214 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükümünün 03.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacının bozma ilamından sonra verdiği dilekçesinde davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. C.IV.

GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınarak, bu aralıktan fazla hesaplanan nisbî avukatlık ücreti yerine sulh ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücrete hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. D.V. KARAR

1.

Davalı vekilinin davacılar Ali Rıza Şenol, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... açısından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi yönünden; (A) bendinde açıklanan nedenle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/347 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Davacılar..., ..., ... vekilinin temyiz istemi yönünden; (B) bendinde açıklanan nedenle dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

3.Davalı vekilinin davacı ... bakımınından temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde (C.IV) bendinde açıklanan nedenle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/347 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararında davalı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan vekalet ücretine ilişkin "4.000,00" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "6.400,00" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.