11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2010 tarih ve 2008/453-2010/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinin yangın rizikosunu da kapsar şekilde davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 15.01.2008 tarihinde çıkan yangın sonucu demirbaş eşyalar ile emtiaların tamamen hasara uğradığını, başvuruya rağmen sigorta tazminatının ödenmediğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 35.000 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan tespit ve resmi makamlarca düzenlenen raporlarda sigortalı işyerinde çıkan yangının şüpheli olduğunun açıklandığını, zararın fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı işyerinde çıkan yangının kasten çıkarıldığı veya kasten çıkarılan yangına davacının katılmasının tespit edilemediği, rizikonun teminat içinde olduğu, zararın tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 32.958.62 YTL’nin avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.