11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/07/2008 tarih ve 2006/353-2008/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ortağı bulunduğu kooperatif hissesinin müvekkili tarafından satın alındığını, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre dairenin 31.08.2004 tarihine kadar teslim edileceği, bu tarihe kadar tüm masraflardan davalının sorumlu olduğu, bu tarihte teslim edilmemesi halinde aylık 250 YTL kira bedelinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını, müvekkili tarafından davalı adına kooperatife 5.620 YTL ödeme yapıldığını, dairenin geç teslim edilmesi nedeniyle 10 aylık kira alacağının bulunduğunu ileri sürerek toplam 8.120 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dairenin süresinde davacıya teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen protokole göre, davacı tarafından davalı adına kooperatife 4.000 YTL yatırıldığı, ayrıca dairenin geç teslim edilmesi nedeniyle davacının 10 aylık kira alacağı isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.500 YTL’nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, davalı tarafından devredilen kooperatif ortaklığına konu dairenin geç teslim edildiği iddiasına dayalı yapılan masraf ve kira alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tarafların tacir ve işin ticari iş olmamasına göre yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.