Danıştay 4. Daire Başkanlığı

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2022/5683 E.  ,  2023/3562 K. "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2020 yılına ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen kurumlar vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk eden verginin ihtirazi kayda isabet eden 339.415,56-TL'sini; ihracat yapan ve dolayısıyla yurt dışı hasılatı bulunan davacı şirket tarafından 2020 yılına ilişkin olarak vereceği kurumlar vergisi beyannamesinde, 193 sayılı Kanun'un 40. maddesinin 1. fıkrasında yer verilen götürü gider indirimi uygulamasından yararlanmak ve ihracat hasılatı üzerinden binde beş oranında hesaplanan 1.542.798,01-TL'den, hesapladığı 339.415,56-TL'yi indirim olarak beyanlarına yansıtmak istediği, ancak götürü gider indiriminden yararlandırılmaması üzerine 2020 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin bu doğrultuda ihtirazi kayıtla verildiği, anılan beyanname üzerine tahakkuk eden verginin ihtirazi kayda isabet eden 339.415,56- TL'sinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 193 sayılı Kanun'un aradığı şekilde ihracat yapan ve dolayısıyla yurt dışı hasılatı bulunan davacı şirketin mal ihracatı üzerinden hesapladığı götürü giderlerini safi kazancının tespitinde indirim olarak dikkate almasında yasal bir engel bulunmadığı sonucuna varılmış olup, bu doğrultuda ihtirazi kayıtla verilen kurumlar vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk eden verginin dava konusu edilen 339.415,56- TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.