11. Hukuk Dairesi

stanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2006/850-2009/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankalar nezdinde vadeli ve vadesiz hesapları bulunduğunu, müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan 16.11.2006 tarihinde davalı ... İkitelli Organize Şubesi’ndeki döviz hesabından iki ayrı işlemle 6.500. Euro ve 2.850 Euro bozdurulup toplam 17.000 YTL olan paranın davalı ... TAŞ nezdindeli hesabına aktarıldığını, bu hesapta bulunan 4.525,00 YTL ile birlikte toplam 21.525,00 YTL’nin hesabından üçüncü kişilerin hesaplarına EFT yapıldığını, davalı bankaların elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, 17.000,00 YTL’nin eylem tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, 4.525,00 YTL’nin eylem tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... TAŞ’den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... TAŞ.vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankaların sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, müvekkilleri hakkındaki davaların ayrı ayrı reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankaların güven kurumu olarak BK’nun 99/2. maddesi uyarınca hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları, bankaların kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede iade etmekle yükümlü oldukları, BK’nun 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alanın, akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecbur olduğu, davacı müşterinin yapılan işlemlerde kusuru bulunduğunun davalılarca ispat edilemediği, davalı ...’nın davacının 17.000,00 YTL’sini, davalı ... TAŞ’ın da davacının 4.525,00 YTL’sini iade etmekle yükümlü olduğu, davalılar arasında müteselsil sorumluluk bulunmadığı, davalı bankaların davacının zararından sorumlu olmadıkları yönündeki bilirkişi çoğunluk görüşüne mevduat sözleşmesinin hukuki niteliğine uygun düşmediğinden itibar edilmediği gerekçesiyle 17.000,00 YTL’nin davalı ...Ş’den, 4.525,00 YTL’nin davalı ... TAŞ’den avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.