11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.04.2009 tarih ve 2008/536-200/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesiyle sigortalı minibüsün kaza yaptığını, bir kısım yolcuların vefat etmesi nedeniyle mirasçılarına ödemede bulunulduğunu, davalının Tunceli-Elazığ arası yolcu taşıma izni olmadan faaliyette bulunduğunu, sigorta genel şartının 4/e maddesinde yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması durumunda ödenen tazminatın sigorta ettirenden rücu edilebileceğinin düzenlendiğini ileri sürerek, 139.478 YTL'nın 21.03.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini 254.481 YTL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigorta genel şartında yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması durumunda sigorta ettirenden rücu edilebileceğinin düzenlendiği,davalının aracının minibüs olduğu ve yolcu taşımaya elverişli nitelikte bulunduğu, yolcu taşımaya yönelik izinlerin alınmamasının ödenen tazminatın geri istenmesine neden olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortasına dayalı olarak ödenen tazminatın, sigortalıdan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece; davalının aracının yolcu taşımaya elverişli bulunduğu, buna yönelik izinlerin alınmamış olmasının sigorta genel şartının B.4/e maddesi gereğince ödenen tazminatın geri istenmesine neden olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de adı geçen sigorta genel şartında “sigortacı, tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşıması yüzünden meydana gelmişse sigorta ettirenden rücu edebilir” denilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu olayda, minibüsün 15 yolcu kapasiteli ruhsatlı araç vasfında bulunduğu, ticari amaçla yolcu taşıma izninin olmamasının rücu hakkının kullanılmasına olanak vermeyeceği belirtilmiştir. ../..

Ancak, yurt içi yolcu ve diğer taşımalarda düzeni ve güvenliği sağlamak amacıyla çıkarıldığı belirtilen, Karayolu Taşıma Kanunu ve Yönetmeliği’nde yurt içi yolcu taşımalarında yetki belgesi almak için gerekli şartlar, araçta bulunması gereken özellikler ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, mahkemece anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.

Bu itibarla, içinde taşıma ve sigorta konusunda uzman bilirkişininde bulunduğu, yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde, sigorta genel şartının rücu maddesine ilişkin hükmün dava konusu olayda uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı incelenerek, neticesine göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2.Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,